یک جوان دههشصتی مشهدی در یادداشتی برای رهبر شهید نوشت: فرزند مشهد، به آغوش امام رئوف بازمیگردد؛ به جایی که ریشه داشت و از آن برخاست.
یک فعال رسانه در یادداشتی برای پاژنگار نوشت؛ من فرزند مشهد، از همان سالهای نوجوانی با آرمانهای امام زیستم؛ با نام و یادش قد کشیدم و در مسیر انقلاب، معنای ایستادگی را آموختم.
در تمام این سالها، الگوی عقلانیت و استواری برایم کسی نبود جز سیدعلی خامنهای؛ مردی که در طوفان حوادث، تکیهگاه امید بود و در میدانهای دشوار، پرچمدار عزت.اکنون، در آستانه تشییع و تدفین این رهبر شهید در حرم مطهر امام رضا علیهالسلام، دلها حال و هوای دیگری دارد.
یار خراسانی، فرزند مشهد، به آغوش امام رئوف بازمیگردد؛ به جایی که ریشه داشت و از آن برخاست.او مردی بود که نامش فراتر از مرزها رفت و الهامبخش آزادیخواهان جهان شد؛ رهبری که نه در حاشیه، که در متن میدان ایستاد و در همان راه به شهادت رسید.
امروز اگرچه جسمش در میان ما نیست، اما راهش زنده است و میراثش در دل فرزندان خلف و دلدادگانش جاری است.چه سعادتی بالاتر از این که از این پس، در زیارت امام رضا علیهالسلام، توفیق زیارت او نیز نصیبمان میشود؛ مردی از جنس ایمان و اراده، که تاریخ، او را به عنوان یکی از ماندگارترین چهرههای این سرزمین به یاد خواهد سپرد.
بدرود، ای معمار اقتدار ایران؛تا ابد وامدار نام و راهت خواهیم ماند.تو که در اوج ایستادگی، جاودانه شدی،نگاه مهربانت را از ما دریغ مکن.آقای شهید،در پیشگاه حق، شفاعت ما را فراموش نکن.از ۱۸ تیر ۱۴۰۵، مشهد، مأمن و مقبره یکی از ایرانیترین رهبران تاریخ، در آغوش حرم رضوی خواهد بود.
فعال فرهنگی – محمدرضا جلوه